Boekfragmenten De Vierde Soera Deel 2
|
'Komt u maar.'
De röntgenlaborant trok de deur open en Myriam ging de halfduistere kamer binnen. Ze ging op de tafel liggen en keek toe hoe de laborant en zijn assistente snel en geluidloos rondliepen. De radioloog kwam binnen. 'Licht uit.'
Ze hoorde de motor zoemen voor de hoogte-instelling bij zijdelingse opnamen.
'Even naar links - naar rechts - niet ademen - diep ademen...' Ze kreeg het een beetje te kwaad toen ze de tafel kantelden en ze met het hoofd omlaag van alle kanten werd doorgelicht.
De laborant knipte het licht aan. 'U mag zich aankleden.'
Het aankleden kon niet vlug genoeg gebeuren. Een beige coltrui met driekwart mouwen en een zwarte, wijd vallende broek. Daarna stapte ze in haar schoenen met halfhoge hakken. Er was geen spiegel in het kleedhokje en ze schudde het hoofd om haar lange blonde haren te ordenen. Daarna opende ze de deur en stapte naar buiten. Ze ging op een stoel zitten tegenover de balie en bladerde gedachteloos in een tijdschrift.
Enige tijd later verscheen de doktersassistente. Ze glimlachte en wees naar de deur van de spreekkamer. 'Gaat u maar naar binnen', zei ze vriendelijk. 'De dokter is zo klaar.'
Myriam ging op een bezoekersstoel bij het bureau zitten. Aan de andere kant van de ruime spreekkamer besprak dokter Wilfrieds met een andere dokter - ze stonden met de rug naar haar toegekeerd - op gedempte toon een serie röntgenfoto's die tegen een lichtgevend scherm hingen.
Ze keek rond. Achter het bureau stond een boekenkast met leren ruggen, bedrukt met imposante medisch-wetenschappelijke opschriften. In de ruitjes van de kast zag ze zichzelf weerspiegeld: een jonge vrouw met lang, blond haar en lichtblauwe ogen in een rond gezicht en met een rond figuur. Ze zuchtte. Té rond. Al deed ze nog zoveel aan sport, een figuurtje als Muriël zou ze nooit krijgen.
Dokter Wilfrieds had haar zucht gehoord. Hij draaide zich om en glimlachte verontschuldigend. 'Neem me niet kwalijk, Myriam. Ik ben zo bij je.' Hij schudde de andere dokter de hand en die verliet de spreekkamer zonder Myriam aan te kijken.
Dokter Wilfrieds kwam tegenover haar zitten en keek haar stralend aan. 'Ik heb goed nieuws. Je knie is weer helemaal in orde.'
'Zo voelt het ook, dokter. Al een hele tijd. Maar mijn rug doet af en toe nog wat pijn.'
De dokter knikte begrijpend. 'Tussen de vierde en de vijfde wervel. Doe je nog regelmatig de voorgeschreven oefeningen?'
'Ja.'
'Heb nog een paar weken geduld. Intussen kun je opnieuw sportles gaan geven. Je geeft tennisles, nietwaar?'
'Nee. Squash.'
'O ja? Toch wel uitzonderlijk voor een vrouw.'
'Waarom?'
'Het is een veeleisende sport.'
'Ik doe het maar een paar dagen per week. U weet toch dat ik bij vader op het Nucleair Onderzoekscentrum werk?'
'O, ja,' zei hij, 'en wat doe je daar precies?'
'Public relations', antwoordde ze.
'Jaja.' Dokter Wilfrieds knikte beleefd. Zijn gedachten waren klaarblijkelijk al bij de volgende patiënt.
'Denkt u dat mijn rug weer helemaal goed zal komen, dokter?' vroeg Myriam.
Wilfrieds bracht peinzend z'n vingertoppen tegen elkaar. 'Je bent jong', zei hij. 'Eigenlijk mogen we blij zijn dat je geen blijvende letsels hebt opgelopen.'
'Misschien wel. En ook dat m'n vriendin nauwelijks een schrammetje had.'
De dokter stond op. 'Voorlopig hoef je dus niet meer te komen.'
'Mooi zo. Ik ben er niet rouwig om.'
De dokter bracht haar tot bij de deur. 'Doe je vader mijn groeten', zei hij bij wijze van afscheid. 'O ja, zeg hem ook dat dokter Daizy volgende week naar het NOC komt.'
'Wie?'
'De dokter die u net zag weggaan. Een buitenlandse collega. Hij is orthopedisch chirurg en specialiseert zich in beenmergtransplantaties.'
Myriam sloeg niet veel acht op wat Wilfrieds zei; buitenlandse geleerden waren bij het NOC een normaal verschijnsel. Wilfrieds praatte ongestoord voort.
'Hij verleent zijn medewerking aan een onderzoek van het NOC naar behandelingsmethoden bij patiënten die aan te hoge doses straling blootgesteld werden.'
'Gelukkig heeft het NOC daarin nog niet veel praktische ervaring opgedaan', zei Myriam en schudde dokter Wilfrieds de hand.
|
| |
Lees hier het derde deel >> |
|
|
|
|
|
|
|
|
