Boekfragmenten De Vierde Soera
|
Deel 12
Nadat ze afscheid hadden genomen, nam ze Arafat en Abbas Al Fahim mee naar haar kantoor. De fotokopie die ze van het waste-contract had gemaakt, was van haar bureau verdwenen, dus had Jake die toch meegenomen. Ze vond nog een tweede kopie in het bakje van het kopieerapparaat en borg die voorlopig in een lade.
Geruime tijd was ze druk in de weer met allerlei administratieve formaliteiten in verband met de arriverende buitenlandse medewerkers. Toen hun huisvesting ter sprake
kwam, zei ze: 'Het NOC beschikt over een gebouw met gerieflijke flats voor stagiairs en andere bezoekers. Het is buiten het domein gelegen op amper een paar kilometer van het stadscentrum. Lunch en diner kunt u in het bedrijfsrestaurant van het NOC gebruiken.'
'Voor mij hoeft het niet', zei Arafat. 'Ik heb een flat in Antwerpen.'
'Voor mij evenmin. Het ADAD heeft me een suite in de Hyatt Regency in Brussel gereserveerd', zei Abbas Al Fahim.
Het klonk aanmatigend. 'Het is een heel eind, meneer Al Fahim. Dagelijks zestig kilometer heen en terug.'
'Er is gezorgd voor een wagen met chauffeur', zei Al Fahim nogal pretentieus.
'O', zei Myriam. Ze keek aarzelend van Arafat naar Al Fahim. 'En dokter Dissie? Komt die met u mee?'
Al Fahim wendde ostentatief het hoofd af.
'Ik vind m'n weg wel', zei Arafat. 'Ik kom niet alle dagen naar het NOC, begrijpt u?'
Het werd haar duidelijk dat de twee, hoewel landgenoten, niet bepaald boezemvrienden waren.
Ze werkte de papierwinkel af. Daarna nam ze de beide mannen mee voor een rondgang door de verschillende afdelingen van het bedrijf en stelde hen voor aan de mensen met wie ze zouden samenwerken. Ze gaf uitleg over de diverse domeinen waarin het NOC technische successen had geboekt, maar Abbas Al Fahim liep de hele tijd met een wrokkig gezicht achter hen aan. Toen ze naar de diepe kleilagen van het ondergrondse laboratorium wilden afdalen, bleef hij opeens staan.
'Opslag van kernafval interesseert mij niet', zei hij stug. 'Ik heb liever dat u mij de infrastructuur toont van de BR2-reactor.'
'Het is een zone waarin met radioactiviteit wordt gewerkt, meneer Al Fahim.'
'Alsof ik dat niet wist.'
'Niemand wordt in de onmiddellijke nabijheid van de reactoren toegelaten zonder badge met foto. Voor de badge hebt u voorafgaande schriftelijke toestemming nodig.'
'Zorg er dan voor.'
'Voor de BR2-reactor zal dat even duren.'
'Waarom?'
'Veiligheidsmaatregelen, meneer Al Fahim.'
'Weet u zeker dat het geen maatregelen zijn die speciaal mensen van Arabische afkomst treffen?' vroeg Al Fahim zichtbaar beledigd.
'Helemaal niet', antwoordde Myriam. 'Ik weet zeker dat u later toestemming zult krijgen.'
'Reken maar dat ik daar niet lang op zal wachten.'
Al Fahim maakte rechtsomkeert en liep boos weg.
'Wat bezielt die man?' vroeg Myriam.
'Hij behoort tot een clan die sinds de achttiende eeuw de heersers van het emiraat Abu Dhabi heeft geleverd', antwoordde Arafat. 'Het zijn mensen die gewoon zijn hun zin te krijgen.'
'Dat zal hem hier niet meevallen.'
Ze liepen naar het gebouw voor stralingsbescherming, waar Myriam Arafat overdroeg aan de dokter die de biomedische studies leidde. Toen ze wegging, kwam Arafat mee tot op het bordes.
'Vanavond rijd ik met jou mee naar Antwerpen. Ja?' vroeg hij.
Ze overwoog haar antwoord heel serieus. Als ze ja zei, zou het moeilijk worden om zich van hem los te maken. Het zou beter zijn meteen nee te zeggen.
Hij keek haar lang en strak aan. Zag hoe ze met haar antwoord worstelde.
'Ja', zei ze.
Hij keerde zich om en duwde de deur open. Voor hij naar binnen liep, keek hij nog even achterom. 'Vanavond. Zes uur. Ja?'
'Goed. Waar?'
'Hier.'
In gedachten verzonken wandelde ze terug naar het directiegebouw. Haar vader had niet helemaal ongelijk. Ze was een trotse vrouw, die het niet pikte dat iemand haar in haar waardigheid aantastte. Maar zodra ze verliefd werd, legde ze die trots af en liet ze zich zonder opstandigheid manipuleren. De enige emotie die Arafats aanmatigende toon had opgewekt, was een verlangen om zich nog meer aan hem te onderwerpen.
Tegen de tijd dat ze haar kantoor bereikte zag ze het allemaal nuchter voor zich. Ze wist nu dat wat ze voor Arafat voelde geen liefde was. Hooguit nieuwsgierigheid.
Daaraan was nu voldaan. Daarom zou ze hem straks niet afhalen en hun verdere omgang zou zich beperken tot beroepsmatige contacten. Daarmee uit.
Om zes uur twijfelde ze aan de juistheid van haar beslissing.
Om vijf over zes had ze er spijt van en toen Arafat om tien over zes haar kantoor binnenkwam, werden haar ogen vochtig van blijdschap.
Toen ze in Antwerpen arriveerden, reed ze zonder vragen naar zijn flat aan de Quinten Matsijslei.
De volgende dagen waren de meest romantische in haar leven. Ze nam hem mee naar de squashclub, de bioscoop en het theater en een keer naar een huwelijksreceptie van een schoolvriendin. Binnen twee weken wist iedereen dat Myriam een verhouding had met Arafat.
Iedereen, behalve haar vader.
Toen ze op een avond gingen slapen, bleef ze op de rand van het bed zitten.
'Het is zondag vaders verjaardag', zei ze. 'Ik moet nog een cadeau voor hem kopen.'
'Koop hem een kleinkind. Dan moeten we wel direct aan de slag. Ja?'
Ze keek hem vol adoratie aan. 'Ik wil dat je meegaat naar zijn verjaardagsfeestje', zei ze. 'Hij heeft er recht op het te weten.'
Hij kwam naast haar zitten.
'Zou je dat wel doen?'
'Ja. Liever open kaart spelen dan dat hij het van anderen hoort.'
Hij keek bedenkelijk. 'Je vader zal er niet gelukkig mee zijn.
'Waarom?'
'Hij heeft zich een nogal negatief beeld van de moslims gevormd.'
'Kletskoek, Arafat. Richard beoordeelt mensen naar hun gedrag. Nooit naar afkomst, ras of geloof. Daarin is hij honderd procent eerlijk.'
Arafat stond op. In zijn stem klonk iets van ongeduld. 'Er bestaat niet zoiets als totale eerlijkheid, Myriam. Alleen Allah is volkomen.'
Ze keek verrast naar hem op. Voor het eerst drong het tot haar door dat hij tot een andere cultuur behoorde....
|
| * Atomic Department of Abu Dhabi |
|
| |
Nieuwsgierig naar het vervolg van dit verhaal?
U kunt het in de boekenwinkel kopen.
De vierde soera verschijnt bij Standaard Uitgeverij en kost 650 frank. |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
