Hugo Coveliers over Medeschuldig


Uittreksel van de speech uitgesproken op 3 september 2003
door Hugo Coveliers, Senator:
Hugo CoveliersOp maandag 12 mei 2003 om 15u54 ontving ik vanwege de verantwoordelijke van de uitgeverij de vraag om het nieuwe boek van Bob Mendes in te leiden.

Ondanks het feit dat mijn belofte om deze vraag positief te beantwoorden dateert van voor de verkiezingen van 18 mei, “in tempore suspecto”, wens ik, tegendraads als weleer, toch deze belofte te honoreren.
In het politieke bedrijf zijn er hier en daar wel enkele beloftes, gedaan voor de verkiezingen, die niet worden nagekomen. Uiteraard is het een kniesoor die daar over treurt!
(...)
Vooral de ontmoetingen die ik met Bob Mendes had tijdens de voorbereiding van zijn werken maken het voor mij tot een eer om het meest recente boek van deze auteur te mogen inleiden.

Toen ik aan politieke carrière begon, in VLD normen moet dit eeuwen geleden zijn, werd ik vrij onmiddellijk geconfronteerd met wat men “De bende van Nijvel” is gaan noemen.

Willy Bruggeman, de deputy director van Europol, noemde tijdens zijn afscheidsrede op 28 augustus 2003 het ontbreken van enige resultaat in dit gigantisch onderzoek één van de grootste frustraties van zijn carrière. Meer dan 20 jaar onderzoek hebben nog steeds niet kunnen leiden tot één “in verdenking gestelde”, alhoewel er wellicht een heleboel verdachten zijn.

Ik leerde toen dat de werkelijkheid de fantasie vaak overtreft vandaar mijn afgunstige blik naar de misdaadauteur die de werkelijkheid kan beschrijven en nadien lof en roem zal oogsten voor zijn schitterende fantasie, terwijl de geëngageerde en misschien wel geëmotioneerde politicus de verhalen die hij verneemt, slechts bijzonder omzichtig kan vertellen, zoniet riskeert hij het verwijt dat z’n fantasie op hol slaat!

Begin juli kreeg ik de kopie van het manuscript van “Medeschuldig”, vermits op dat ogenblik enkelen onderhandelden over de regeringsvorming en het regeerakkoord, had ik ruim de tijd om het boek rustig te lezen, voor zover je de boeken van Bob Mendes rustig kunt lezen. Rustig betekent in deze het voornemen om slechts 1 of 2 hoofdstukken te lezen en dan verder te doen met ander werk, terwijl men toch verder leest en er steeds maar een hoofdstuk bijvoegt zodat uiteindelijk het ganse boek op vrij korte tijd wordt verslonden. En dit is nu precies de charme van de boeken van Bob Mendes: hij geeft de werkelijkheid weer maar plaatst hier en daar een dusdanig accent, legt een verband dat anderen niet vermoeden en komt zo tot een schitterend, spannend, en vooral realistisch verhaal. Voeg daarbij dat de “helden” van Bob altijd erg reële mensen zijn die geconfronteerd worden met de wereldproblematiek maar ook en vooral hun visie en hun kijk hebben, vaak een zeer amusante, op de lokale werkelijkheid.

Zo wordt in Medeschuldig een reële, pijnlijke kijk gegund op de gebeurtenissen in Sabra en Sjatila, maar tegelijkertijd passeert ook de politiehervorming en zelfs de situatie in het gevangeniswezen de revue.

“Bob Mendes staat voor bijzonder spannende boeken met een hoge werkelijkheidsgraad”, schrijft de uitgever terecht bij de voorpublicatie. De gouden strop die nu reeds tot tweemaal toe aan Bob werd toegekend bewijst de waardering die in het Nederlands taalgebied voor de werken van Bob Mendes wordt opgebracht. Ook Medeschuldig gaat eenzelfde triomf tegemoet, de stichter en voorzitter van het genootschap van Vlaamse misdaadauteurs bewijst eens te meer dat hij niet alleen organisatorisch maar ook inhoudelijk de “primus inter pares” is.

Ieder jaar kan men bij de verhandelingen ingediend tot het bekomen van de graad van licentiaat in de criminologie wel minstens één vinden die handelt over de invloed van de film en de media op het gedrag van “kandidaat” misdadigers.
Misschien zou een onderzoek naar de invloed van de boeken van misdaadauteurs zoals Bob Mendes op de gedragingen van de onderzoekers tot verbazingwekkende resultaten kunnen leiden. Bij de lectuur van verslagen en rapporten van allerlei onderzoeks-en controlecommissies van de nu één gemaakte politie, gestructureerd op 2 niveaus, heb ik soms de indruk dat hier en daar toch een aanzet is om te gaan aannemen in de hedendaagse criminaliteit de werkelijkheid de fictie zoniet overtreft dan toch evenaart.

Tot slot nog dit: Bob Mendes was een bijzonder succesvol accountant, hij begon op 57-jarige leeftijd met het schrijven van misdaadromans. Het succes van zijn oeuvre bewijst het ongelijk van diegenen die zo graag mensen afschrijven wanneer ze de 50 gepasseerd zijn.

Bob, als hartstochtelijk lezer van uw werk feliciteer ik U voor het nieuwe moment dat U met “medeschuldig” hebt gerealiseerd.

Hugo Coveliers
Bob Medes en Hugo Coveliers met boek  Medeschuldig
foto: Jan Van Der Perre
pagina terug terug naar boven

© copyright Bob Mendes, all rights reserved

Hosting & Webdesign by Linulex

Concept by Artchronicles